Greek English French German Italian Portuguese Russian Spanish

Είσοδος Μελών

Βοηθήστε και Σεις για την προώθηση των σκοπών του συλλόγου μας. Εγγραφείτε για να μπορέσετε να δημοσιεύσετε τα δικά σας άρθρα, εικόνες, απόψεις …



Επισκέπτες

mod_vvisit_counterΣήμερα19
Πέμπτη
18
Ιανουαρίου
Ανατ.: 07.48
Δύση: 17.38
Σελήνη
2 ημερών
Αθανασίου και Κυρίλλου Πατριαρχών Αλεξανδρείας
976
Πεθαίνει ο Αυτοκράτορας Ιωάννης Τσιμισκής.
1823
Το Ναύπλιο ορίζεται έδρα της Κυβερνήσεως.
1833
Ο Βασιλεύς Όθων και τα μέλη της Αντιβασιλείας φθάνουν στο Ναύπλιο.
1854
Επαναστατικά τμήματα της Ηπείρου πολιορκούν το Κομπότι της Άρτας.
1956
Στο αγγλικό στρατηγείο Λευκωσίας εκρήγνυται βόμβα που είχαν τοποθετήσει άνδρες της ΕΟΚΑ.

Αθλητικοί Αγώνες των Αρχαίων Ελλήνων PDF Εκτύπωση E-mail
Παρασκευή, 06 Φεβρουάριος 2009 16:16
.



Οι Αρχαίοι Έλληνες δεν λάτρευαν τους θεούς τους μόνο μέσα στους ναούς αλλά και με αθλητικούς αγώνες που αρχικά θεωρούνταν θρησκευτικές τελετές. Αργότερα, τον Ε' αιώνα, όταν οι αγώνες άρχισαν να χάνουν τον θρησκευτικό τους χαρακτήρα, οι αθλητές αγωνίζονταν γυμνοί και το στάδιο έπαψε να αποτελεί μέρος του ιερού χώρου. Οι αθλητικοί αγώνες ήταν κατά κύριο λόγο συγκεντρώσεις ανθρώπων και ακριβώς αυτό σημαίνει η λέξη αγών. Γνωστοί αγώνες ήταν τα Ολύμπια ή Ολυμπιακοί Αγώνες, που συμβατικά ορίζεται ότι άρχισαν τον Η' αιώνα, με μοναδικό αγώνισμα τον δρόμο αποστάσεως που οριζόταν από το φυσικό μήκος του ολυμπιακού σταδίου. Άλλοι αγώνες διεξάγονταν στους Δελφούς και ονομάζονταν Πύθια ενώ προς τιμήν του Ποσειδώνα αγώνες τελούνταν στον Ισθμό της Κορίνθου και λέγονταν Ίσθμια. Ακόμη, στην Νεμέα γίνονταν τα Νεμέα προς τιμήν του Διός ενώ υπήρχαν και πολλές τοπικού χαρακτήρα αθλητικές διοργανώσεις.

Κατά την μυθολογική παράδοση, τους αγώνες στην Ολυμπία ίδρυσε είτε ο Ιδαίος Ηρακλής (ένας από τους Ιδαίους Δακτύλους), βάζοντας τα αδέλφια του να συναγωνισθούν, είτε ο Δίας, όταν νίκησε τον Κρόνο. Για την καθιέρωση των αγώνων η μυθολογία τονίζει το επεισόδιο κατά το οποίο ο Πέλοπας νίκησε τον βασιλιά Οινόμαο και πήρε ως έπαθλο το βασίλειο και την κόρη του βασιλιά. Ιπποδάμεια, και μάλιστα ο όλος μύθος απεικονίσθηκε στο ανατολικό αέτωμα του ναού του Διός στην Ολυμπία.

Στους ιστορικούς χρόνους, οι αγώνες ορίζεται ότι άρχισαν συμβατικά το έτος 776 οπότε και διαθέτουμε το πρώτο όνομα από μία σειρά ολυμπιονικών. Οι αγώνες διεξάγονταν κανονικά μέχρι το 393 μ.Χ. όταν καταργήθηκαν με διάταγμα του Αυτοκράτορα Θεοδοσίου Α'. Η σύγχρονη αναβίωση τους έγινε το 1896 μ.Χ. στην Αθήνα.

Στην Αρχαία Ελλάδα κήρυτταν εκεχειρία για την τέλεση των αγώνων, οι οποίοι, ενώ αρχικά είχαν διάρκεια ενός μηνός, τελικά διαρκούσαν τρεις μήνες. Κατά την περίοδο αυτή σταματούσαν προσωρινά οι πόλεμοι, αναστέλλονταν οι θανατικές κατάδικες και απαγορευόταν να εισέρχονται στο έδαφος των Ηλείων ένοπλοι άνδρες. Βέβαια, κατά πάσα πιθανότητα, η αντιπαλότητα των Πόλεων μεταφερόταν στον αγωνιστικό στίβο, μια που και η ίδια η Ολυμπία είχε γίνει μήλον της Εριδος.

Οι αγώνες τελούνταν κάθε πέμπτο έτος τον Ιούλιο-Αύγουστο και αρχικά διαρκούσαν μία μέρα ενώ σιγά-σιγά με την αύξηση του αριθμού των αγωνισμάτων, προστέθηκαν μέρες έτσι ώστε από το 472 να διαρκούν πέντε μέρες. Στην πρώτη Ολυμπιάδα έπαθλο ήταν ένα μήλο και μοναδικό αγώνισμα το στάδιο, διαδρομή δηλαδή που οριζόταν από το μήκος του σταδίου, ενώ από την 7η ολυμπιάδα καθιερώθηκε ως έπαθλο ο κότινος, στεφάνι από τα κλαδιά αγριελιάς που είχε φυτρώσει έξω από τον ναό του Διός.

Στην τελική τους μορφή, οι αγώνες περιλάμβαναν δέκα έξι αγωνίσματα: στάδιο, δίαυλος (2 στάδια), δόλιχος (μάλλον 24 στάδια), πένταθλο (στάδιο, άλμα. δίσκος, ακόντιο, πάλη), πυγμή (πυγμαχία), αρματοδρομία τεθρίππου (με τέσσερα άλογα), τρία άλλα είδη αρματοδρομιών, παγκράτιο (συνδυασμός πυγμής και πάλης), ιπποδρομία, δρόμος και πάλη παίδων, πυγμή παίδων, οπλίτης δρόμος (με πλήρη πολεμική εξάρτηση), αγώνες κηρύκων και σαλπιγκτών, και παγκράτιο παίδων.


Τους αγώνες διοργάνωναν οι Ηλείοι με μεγάλη επιτυχία αν σκεφθεί κανείς πόσο δύσκολο έργο ήταν να φροντίσουν για την προσέλευση των αθλητών, την διαμονή επισκεπτών και αντιπροσώπων Πόλεων, τους κριτές. Ανώτατοι άρχοντες των αγώνων ήταν αρχικά οι Αγωνοθέτες και αργότερα οι Ελλανοδίκες (που ήταν συνήθως δέκα), οι οποίοι ήταν υπεύθυνοι για την όλη διοργάνωση και την εφαρμογή των κανονισμών ενώ εκτελούσαν και χρέη κριτών. Οι Ελλανοδίκες, που επιλέγονταν με κλήρο μεταξύ όλων των Ηλείων, είχαν το δικαίωμα να επιβάλουν κυρώσεις και ποινές στους αθλητές και στους θεατές που υπέπιπταν σε παραπτώματα ενώ συνοδεύονταν από ραβδούχους ή μαστιγοφόρους με επικεφαλής τον αλυτάρχη. Μία από τις κύριες φροντίδες των Ελλανοδικών ήταν να ελέγξουν εάν όλοι οι αθλητές ήταν γεννημένοι ελεύθεροι Έλληνες από ελεύθερους γονείς και δεν βαρύνονταν με παραπτώματα που θα τους απέκλειαν από τους αγώνες. Ο έλεγχος αυτός ήταν ιδιαίτερα αυστηρός διότι δεν επιτρεπόταν η συμμετοχή δούλων ή βαρβάρων αλλά και παραβατών της εκεχειρίας, όσων ενέχονταν σε άγος (μίασμα), ιερόσυλων και φυσικά των ίδιων των Ελλανοδικών.

Οι γυναίκες απαγορευόταν να παρακολουθήσουν τους αγώνες με ποινή θανάτου. Η μόνη που αναφέρεται ότι παραβίασε τον κανονισμό ήταν η Καλλιπάτειρα από την Ρόδο, χήρα που μεταμφιέσθηκε σε άντρα γυμναστή για να παρακολουθήσει τον γιο της στους αγώνες αλλά κατά τους πανηγυρισμούς της για την νίκη του νεαρού αθλητή αποκαλύφθηκε. Τελικά συγχωρέθηκε, όμως, διότι ήταν κόρη του ολυμπιονίκη Διαγόρα και η οικογένεια της είχε αναδείξει τρεις γενιές ολυμπιονικών.


Οι ολυμπιονίκες θεωρούνταν σημαντικά πρόσωπα διότι είχε γίνει συνείδηση ότι δεν αγωνίζονταν για τον εαυτό τους αλλά εξ ονόματος ολόκληρης της Πόλεως τους. Ολυμπιονίκης στεφόταν μόνο ο πρώτος νικητής και η Πόλη από την οποία καταγόταν του επεφύλασσε λαμπρές τιμές, ιδιαίτερα μετά το 480 π.Χ. Έμπαινε στην Πόλη πάνω σε τέθριππο και συνοδεία πομπής από άνοιγμα στο τείχος, τμήμα του οποίου γκρεμιζόταν για να συμβολίσει το γεγονός ότι πλέον η Πόλις δεν χρειαζόταν τείχη για να την προστατεύσουν εφ' όσον είχε τέτοιο νικητή. Επίσης, η Πόλις του απένειμε ισόβια τιμές που περιλάμβαναν τιμητικά θρησκευτικά αξιώματα, σίτιση στο πρυτανείο, απαλλαγή από διάφορους φόρους και τιμητική θέση στο θέατρο, στις διάφορες γιορτές και αγώνες. Βέβαια, πρέπει να τονισθεί ότι οι αθλητές φαίνεται ότι ήταν κάθε άλλο από απλούς ερασιτέχνες και πρέπει να προετοιμάζονταν σκληρά για να συμμετάσχουν στους αγώνες ενώ δεν έλειπαν και τα παρατράγουδα μετά τον Ε' αιώνα, όπως εξαγορά αθλητών, με κύριο σκοπό την νίκη στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Παρ' όλα αυτά, οι Αρχαίοι Ολυμπιακοί Αγώνες διατήρησαν την αίγλη τους για περίπου 1.200 χρόνια, μέχρι την κατάργηση τους από τους Βυζαντινούς.

Άλλοι αγώνες ήταν τα Πύθια στους Δελφούς, που, μετά το 582, άρχισαν να τελούνται τακτικά στα τέλη Αυγούστου και κατά το τρίτο έτος των ολυμπιάδων.
Τα Ίσθμια, που διεξάγονταν κοντά στον Ισθμό της Κορίνθου προς τιμήν του Ποσειδώνα, τελούνταν κανονικά. μετά το 582, στο τέλος Απριλίου και κάθε δεύτερο και τέταρτο έτος των Ολυμπιάδων.
Αντιστοίχως, τα Νεμέα, που γίνονταν στην Νεμέα και προς τιμήν του Διός, αναδιοργανώθηκαν και τελούνταν κανονικά, μετά το 573, τον Ιούλιο και κάθε πρώτο και τρίτο έτος των Ολυμπιάδων.

Οι αγώνες αυτοί μαζί με τα Ολύμπια αποτελούσαν τις τέσσερις σημαντικότερες αθλητικές συναντήσεις στην Αρχαία Ελλάδα. Ο αθλητής που νικούσε και στους τέσσερις αγώνες ονομαζόταν περιοδονίκης και έχαιρε ιδιαιτέρας εκτιμήσεως και αίγλης.

Εκτός από τους ανωτέρω αγώνες υπήρχαν και πλήθος αθλητικές οργανώσεις με τοπικό χαρακτήρα σε ορισμένες από τις οποίες συμμετείχαν νεαρά κορίτσια (παρθένες).

Οι κυριότερες εκδηλώσεις για αθλήτριες τελούνταν στην Ολυμπία και στην Σπάρτη. Στην Ολυμπία, ονομάζονταν Ηραία και είχαν ως μοναδικό αγώνισμα τον δρόμο ίσο με 5/6 σταδίου. Στην Σπάρτη οι αγώνες κορασίδων διοργανώνονταν προς τιμήν της Αρτέμιδος.
Οι Έλληνες χαίρονταν να αγωνίζονται ή να παρακολουθούν αγώνες μέσα στα κατάφυτα τοπία που περιέβαλαν τις πόλεις τους. Ακόμη και εάν τελικά ορισμένες φορές η άμιλλα γινόταν συναγωνισμός, ακόμη και εάν κάποιοι προσπαθούσαν να αμαυρώσουν τους αγώνες ή ακόμη και εάν κάποιοι δεν τηρούσαν τους κανόνες, αυτό που μένει στους αιώνες είναι η ιδέα του αθλητισμού και πιο συγκεκριμένα η ιδέα του ολυμπισμού: ας εγκαταλείψουμε για λίγο τις διαφορές μας για να αγωνισθούμε τίμια στον αθλητικό στίβο προς τιμήν των θεών.

Για τους ίδιους τους Έλληνες ιδιαίτερα, οι αγώνες αποτελούσαν μια πανελλήνια σύναξη, η οποία δεν ήταν δυνατόν να πραγματοποιηθεί σε πολιτικό ή οικονομικό επίπεδο αλλά μπορούσε να υποδηλωθεί στον τομέα της ευγενούς άμιλλας, στον αθλητισμό. Φαίνεται ότι αν και τις ελληνικές Πόλεις τις χώριζαν πάρα πολλά, τα στοιχεία που τις ένωναν ήταν ο πολιτισμός και ιδιαίτερα η κοινή γλώσσα, η θρησκεία και οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Το πόση μεγάλη σημασία, άλλωστε, έδιναν οι Αρχαίοι Έλληνες στους αγώνες αυτούς διαφαίνεται και μέσα από απεικονίσεις αθλητών πάνω σε αγγεία ή από αγάλματα της Κλασικής Εποχής όπου διακρίνονται δρομείς, άλτες, ηνίοχοι, δισκοβόλοι, ακοντιστές, παλαιστές και πυγμάχοι.

Σχόλια (0)Add Comment

Γράψε σχόλιο

busy